Lifestyle

Winterlenzen

Niek is opticien én optometrist. Niek ziet alles en schrijft het op. Met oog voor detail. In deze aflevering wil hij Joke op subtiele manier wijzen op de gevaren van zonlicht, juist in de winter.

Soms vind ik het leuk om een klant een beetje uit te dagen. Nu is het wel zaak dat ik daarbij goed kijk wie de klant is en hoe goed ik hem of haar ken. Maar bij Joke kan ik wel een potje breken. Zij is wel in voor een verrassing of ongebruikelijke vraag.
Gisteren kwam ze binnengestormd, twee boodschappentassen in haar handen, telefoon geklemd tussen oor en schouder. Met haar ellenboog duwde ze onze, in de herfst ietwat klemmende, deur open. Ze liet de tassen landen, rondde het gesprek af, ontdeed zich van haar sjaal en zuchtte.
Ik vroeg: “Heb je winterbanden gekocht?”
Ze zuchtte nog een keer, en schudde haar hoofd. “Winterbanden, waar héb je het over? Maar om je de waarheid te zeggen, die heeft Nico er twee maanden terug al opgezet voor me.”
“Zonde”, zei ik. “Heb je niets aan. Geldverspilling.”
 

Een zonnebril in de winter? Ze snapte werkelijk niet waar dat goed voor was


Joke legde uit dat winterbanden juist belangrijk waren, dat je zoveel procent meer grip op de weg hebt, en zoveel procent minder ongelukken. En dat de lamellen op winterbanden voor stuurprecisie zorgen.
“Waarom heb je wel zoveel verstand van banden en niet van je ogen?”, vroeg ik.
Ze moest erom lachen. “Waar wil je heen, Niek?”
“Je hebt geen zonnebril op.”
“Zonnebril? Het is bijna december! Ik kijk af en toe als een indiaan als-ie erg laag staat, maar ik ga nu toch geen zonnebril opzetten?”
Ik zette een tandje bij: “Denk je dat de zon in de winter geen uv-stralen heeft? Of dat-ie ze wel heeft, maar dat die in de winter níet schadelijk voor je ogen zijn? Dat zou wel héél sympathiek zijn van de zon. ’s Zomers speelt de enorme intensiteit van de zon ons parten, maar in de winter is juist die lage stand het probleem. En of de hemel nu bewolkt is of staalblauw, uv-straling is er altijd!”
Ze leek onder de indruk van mijn verhaal want ze keek me ineens ernstig aan. Geroutineerd graaide ze in haar tas en smeerde Labello op haar lippen. “Ja, dat doe ik dan weer wel, hè? Maar weet je, ik kan een zonnebril niet velen, draag er eigenlijk het liefst nooit een.”
Ik legde uit dat we ook lenzen hebben met de speciale klasse 1 en klasse 2 uv-filters.
Ze wilde erover nadenken. En of haar lenzenreiniger was gearriveerd, want daar kwam ze voor. De jas ging weer aan, de reiniger mee de tas in, sjaal om en met een ferme ruk trok ze de klemmende deur open. “Tot snel, ik moet me haasten!” Ze draaide zich nog even lachend om: “Nog net even tijd om zonnebrand te kopen. Uv-straling hè, le-vens-ge-vaarlijk!” Haar lach stierf weg in de donkere straat.

Niek


zaterdag, 15 november 2014
Auteur: Zienrs content©
Bron: Zienrs content©
Foto: Zienrs content©