Lifestyle

Te korte armen

Niek is opticien én optometrist. Niek ziet alles en schrijft het op. Met oog voor detail. In deze aflevering krijgt hij bezoek van een klant die nog prima kan lezen, alleen zijn z’n armen te kort.

Ik heb klanten met te korte armen. Dat is heel sneu, want dan zijn ze niet in staat een boek goed te lezen. Of de krant. Nu kun je proberen de armen op te rekken, maar dat doet toch een beetje middeleeuws aan. Ook kan de klant met de te korte armen aan zijn partner vragen of zij even de krant wil vasthouden, of het boek, zodat de klant met de te korte armen wel gewoon het leesvoer fatsoenlijk tot zich kan nemen. Maar wat nu als de klant met de te korte armen Oorlog en Vrede wil lezen van Tolstoi? Dat zijn 1652 pagina’s. Je moet wel heel veel van je man houden als je dat hele boek voor hem wilt vasthouden.
 
Laatst had ik weer een man in de winkel met te korte armen. Je merkt het meteen. Als ze de deur achter zich dichtdoen, blijft die net op een kier staan. Als ze je een hand willen geven, moeten ze een beetje voorover hellen. Als er een klant binnenkomt met te korte armen, vraag ik meteen naar zijn leeftijd. Zoals gisteren.
“Mijn leeftijd? Waarom wil je dat weten?”  
 

 "Als u wat aan uw armen had willen laten doen, was u wel naar de armenspecialist gegaan"


 Ik doe dan mijn best om niet te lachen en zeg dan: “Als u rond de 45 bent en te korte armen hebt, dan moet u aan een leesbril.”
Je moet de mensen toch in hun waarde laten… Het probleem zit hem in de leeftijd en in de eh… te korte armen. Veel mensen geloven het niet, maar ogen zijn in hun beste doen rond de leeftijd van tien. Daarna begint de aftakeling en dat resulteert bijna altijd in de noodzaak tot het aanschaffen van een leesbril. Maar dat zeggen we niet, dat laten we zien. Zo ook gisteren.
 
De man met de te korte armen kon tijdens de oogmeting veel niet zien en na aanpassing wisten wij welke sterkte leesbril hij nodig had. Een leesbril? Nou, dat leek hem sterk. “Het valt heel erg mee met mijn ogen. Mijn armen daarentegen…”
Heel voorzichtig zei ik: “Uw ogen gaan inderdaad nog best wel. Maar u heeft bij het lezen gewoon een beetje ondersteuning nodig. Laten we toch even een leesbril proberen. Gewoon bij wijze van proef. Kijken of het bevalt. Want u bent hier tenslotte bij de optiekspecialist. Als u echt iets aan uw armen had willen laten doen, was u wel naar de armenspecialist gegaan.”
Hij verliet de winkel met de leesbril en ik weet zeker dat hij niet meer terugkomt, voorlopig. Echt, iedereen rond zijn 45ste heeft een leesbril nodig. De ogen worden niet sterker, de verhalen wel. Zo kreeg ik ooit te horen dat een oma van 93 nog zonder bril las. Ik vroeg wat oma zoal opzet als ze tv kijkt. “Haar bril natuurlijk”, was het antwoord. Want ze was natuurlijk bijziend. Als ik het niet dacht…

Niek

 
 
vrijdag, 29 augustus 2014
Auteur: Zienrs content©
Bron: Zienrs content©
Foto: Zienrs content©