Lifestyle

Pokémon Go is een no go

Niek is opticien én optometrist. Hij ziet alles en schrijft het op. Met oog voor detail. In deze aflevering wordt hij bijna omver gereden door een puber die op de fiets Pokémon zit te spelen. En dat is vooral schadelijk voor de ogen…

Het weer was bijna te mooi om waar te zijn. Strakblauwe hemel, net boven de twintig graden en wind in de rug. Op de fiets ben ik dan het gelukkigst. Ik ging een kilometer of 35 hard, toen ik een tegenligger zag naderen. Het fietspad was breed genoeg, maar de tegenligger zat helemaal aan mijn kant. Op zijn hoofd een grote koptelefoon. Handen los. Tussen zijn vingers: een mobieltje. Waarschijnlijk Pokémons aan het zoeken. Of zijn vriendin aan het appen.

Ik zwaai, in de hoop dat hij aan de kant wil gaan. Maar hij kijkt omlaag. Ik schreeuw, in de hoop dat hij me hoort. Maar zijn muziek staat te hard. Nog drie meter en dan knallen we finaal op elkaar. Hij kijkt nog steeds naar beneden, hoe hard ik ook schreeuw. Ik schiet de berm in en dan pas merkt hij mij op. Ik kijk woedend terwijl ik half van de fiets struikel, hij kijkt verbaasd. Of hij iets van me aan heeft, zó’n blik.
Dit gedrag valt mij vooral op bij meiden tussen de 12 en 18 jaar

Het baart mij zorgen, dit gedrag. Vanuit sociaal oogpunt (want hier komen ongelukken van) maar ook vakmatig. Want het is zo slecht voor de ogen, dit gedrag. Vooral kinderen kijken veel te verkrampt vanaf heel dichtbij naar hun telefoon waardoor de ogen nogal gaan accommoderen. Houden ze de smartphone op 45 centimeter afstand dan is dat nog tamelijk relaxed voor de ogen. Maar al die tieners houden van ‘dichtbij’ en ik zou niet weten waarom. Dat accommoderen, die enorme inspanning, zorgt ervoor dat er op den duur ‘verstoring’ optreedt.

Dit gedrag valt mij vooral op bij meiden tussen de 12 en 18 jaar. Waarom ik dit bij jongens minder vaak zie, ik heb werkelijk geen idee. Veel meiden zijn op veel te korte werkafstand met die telefoon bezig. Het gevolg van dat veel te sterk accommoderen is dat die kinderen op den duur de verte niet meer scherp zien. En dat komt weer omdat die inspanning blijft hangen in het oog, hierdoor zien ze uiteindelijk niet meer scherp. Daar komt bij dat het blauwe licht uit een telefoon op termijn schadelijk kan zijn voor het netvlies van het oog.

En dan komen ze in onze winkel. Of we wat kunnen doen. Ja, we kunnen een bril aanmeten op sterkte, om in de verte beter te kunnen kijken. En we zwakken, zoals het in jargon heet, ook af naar een beetje plus voor dichtbij, zodat ze niet te veel accommoderen, die jongeren. En er bestaat een preventie coating dat blauw licht filtert.

Maar ja, u voelt hem al, voorkomen is beter dan genezen. Dus houdt u kinderen wat verder af van de mobieltjes. En zeker als ze een goedwillende wielrenner tegemoet fietsen!

Niek

 
 

dinsdag, 4 oktober 2016
Bron: ZIENRS