Lifestyle

Krak, zei de bril

Niek is opticien én optometrist. Hij ziet alles en schrijft het op. Met oog voor detail. In deze aflevering breekt hij de dure bril van een nieuwe klant. Hij voelt zich als John Cleese…

 Mijn zwager Rob is automonteur. Niet zo lang geleden vertelde hij een hilarisch verhaal. ‘Als ik ergens een hekel aan heb’, zei Rob met opgeheven vinger, ‘dan is het wel aan klanten die op je vingers kijken.’ En toen kwam het verhaal. Rob moest flink wat sleutelen aan een oude Audi, die nog niet uitgerust was met een geavanceerd elektronicasysteem. Dus moest er veel met de hand. Om goed bij de probleemgebieden te kunnen, moesten de koplampen worden losgemaakt. Rob was twee uur bezig en de klant – en diens vrouw – hadden de werkzaamheden twee uur lang nauwlettend in de gaten gehouden. Toen de klus er eindelijk opzat, zette Rob opgelucht alles weer op z’n plaats en sloeg de motorkap dicht. Een halve seconde later vielen de koplampen eruit. Oeps. Hij was ze vergeten vast te zetten. Voor de ogen van de klant viel het glas aan diggelen. ‘Ik kon door de grond zakken’, zei hij terwijl hij een slok van zijn biertje nam.

Ik knikte en dacht aan meneer Van Leeuwen. Ik moet altijd Henk zeggen maar dat lukt me niet. Het blijft meneer en u. Twee jaar terug kwam hij voor het eerst in de winkel. Hij groette ons hartelijk en zei dat hij naar een nieuwe optiekwinkel zocht, aangezien hij twee weken geleden vanuit Leiden hiernaartoe was verhuisd. Ik heette hem van harte welkom. Op zijn neus stond een nogal oude, ietwat gammele bril. ‘Ja’, zei meneer Van Leeuwen toen hij zag waar mijn oog op viel, ‘hij staat een beetje scheef. Kun je hem een beetje passend maken? Doen we een andere keer wel een oogmeting en al die andere flauwekul als je aan een nieuwe bril toe bent.’
‘Van Leeuwen is nu een van onze beste klanten’

Ik glimlachte en nam de bril voorzichtig van zijn neus. Ik bestudeerde de pracht, het was een Lindberg. Dat zijn dure apparaten. ‘U zit hier leuk’, zei Van Leeuwen toen hij de winkel in zich opnam. Ik knikte en precies op dat moment hoorde ik: krak. Ik keek naar mijn handen, voelde mijn hoofd gloeien en keek naar meneer Van Leeuwen. Hij had het kennelijk ook gehoord en met gefronste wenkbrauwen zag hij dat zijn dure bril en tweeën was gebroken. Ik keek weer op en zei spontaan: ‘Aangenaam om kennis te maken.’ Ik leek John Cleese wel in zijn rol van onhandige, panische hoteleigenaar. We schoten allebei in de lach. Dat haalde de hitte gelukkig weer uit m’n hoofd. Gelukkig kon ik het montuur bestellen en werd deze snel geleverd.

We zijn nu twee jaar verder, meneer Van Leeuwen is een van onze beste en loyaalste klanten klanten. ‘Die van mij heb ik nooit meer teruggezien’, zei zwager Rob. ‘Maar jij bent veel menselijker dan ik, Niek. Dan kun je een potje breken.’
Of een bril.

Niek

 
 
vrijdag, 29 januari 2016
Auteur: Zienrs content©
Bron: Zienrs content©