Lifestyle

Gele ogen zorgen voor kattige reactie

Niek is opticien én optometrist. Hij ziet alles en schrijft het op. Met oog voor detail. In deze aflevering moet Niek zijn goede klant Erik geruststellen nadat gele ogen hem hevig uit balans hebben gebracht…

Soms heb ik een boze klant in de winkel. Dat is niet leuk maar het kan nog erger. Soms heb ik een boze klant in de winkel en terwijl ik de klacht aanhoor, moet ik mijn uiterste best doen om mijn lachen in te houden. Zoals met Erik, afgelopen vrijdag. Ik ken Erik best goed. Hij komt hier al jaren en is een goede vriend van mijn zus. Ze hebben samen met nog twee vrienden een paar jaar getennist, op zondagavond. Erik heeft een geweldige service volgens mijn zus. Verder kan hij, volgens mijn zus, slecht tegen zijn verlies.

Niet zo lang geleden was Erik in de winkel. Het was tijd voor de halfjaarlijkse contactlenscontrole. We hebben dat contactmoment keurig in het systeem staan en via een sms-service worden we beiden op de hoogste gebracht van dit niet onbelangrijke consult. Sommige opticiens doen daar wat schouderophalend over en dat begrijp ik niet zo goed. Het is van groot belang dat je als optiekspecialist vinger aan de pols houdt. Heeft iemand lenzen, dan is het belangrijk om te blijven controleren of de lens zich goed verhoudt tot het oog. Dan druppel je met een kleurstofje fluoresceïne via een stickje in het oog, waarop het oog geel kleurt. Vervolgens zetten we een enorme, blauwe lamp ‘op’ het oog en zien dan of een lens te hard op de voorkant drukt of op een andere manier schade berokkent aan het oog.
 

‘Na de controle moest ik naar de tandarts. Stond ik mooi voor paal!’

 
De lens van Erik bleek een perfect match met zijn ogen. We hebben ook goed gekeken of de lens geen schuurplekken of schaafwondjes creëerde op het hoornvlies, wat ook geregeld gebeurt. Maar niets van dat.
En toch was Erik not amused. ‘Had je mij niet even kunnen waarschuwen?’ zei hij met de armen wat uit elkaar. Hij keek spichtig om zich heen. Hij vervolgde zijn verhaal. ‘Na die controle hier moest ik naar de tandarts. Stond ik daar mooi voor paal.’
‘Voor paal?’
‘Ja, met die ogen van me. Waren nog helemaal geel! Ik leek wel een kat. Dat kán toch niet?’
Het kwartje viel. Ik hield mijn lachen nog maar net in. ‘Ach’ probeerde ik de boel te sussen, ‘waarschijnlijk heeft alleen de assistente het gezien.’
‘Alleen de assistente?’ Weer keek hij over zijn linker- en daarna over zijn rechterschouder om er zeker van te zijn dat niemand meeluisterde. Hij boog zich wat naar mij toe. ‘Die assistente, dat is toevallig wel jouw zus, weet je nog wel? Irma! Man, ik ging af als een gieter!’
Als ik het niet dacht. Irma. Hij had dus toch een oog je op haar. Een gele, dit keer. Lachend zei ik dat ‘ie de volgende keer maar een zonnebril moest meenemen. Nu kon hij er gelukkig ook om lachen. Als een boer met kiespijn.
 

Niek


donderdag, 12 februari 2015
Auteur: Zienrs content©
Bron: Zienrs content©
Foto: Zienrs content©