Lifestyle

Een flesje wijn voor een wisseltruc

Niek is opticien én optometrist. Hij ziet alles en schrijft het op. Met oog voor detail. In deze aflevering ziet een klant geen hand voor ogen en over de oorzaak tast hij in het duister...

 

We zaten nog diep in een Ronaldo-Messi-discussie. Zo gaat dat hier soms, als de koffie lekker smaakt en er heel even geen klant in de winkel is. William was voor Ronaldo. Dat was tenminste een karakter, een flamboyante verschijning en voor velen een inspirerende persoonlijkheid. Ik was voor Messi, omdat hij altijd zijn voeten laat spreken. Inge zuchtte van verveling en liet en passant weten dat geen van de mannen kon tippen aan acteur Leonardo DiCaprio, toen de deur openging. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat het Ella de Jong was, een vrouw van bijna vijftig, die toevallig boven de zaak woont. Ze had gisteren haar lenzen gehaald maar aan haar lichaamstaal kon ik zien dat ze geen fijn gesprek had met Inge, die bij het horen van de deursensor niet wist hoe snel ze de mannendiscussie moest verlaten. Ik besloot assistentie te verlenen.

'Alles goed Ella?' zei ik amicaal. 'Op zich wel', zei ze. 'Maar mijn lenzen zijn pet.'

Ik toverde een frons op mijn voorhoofd. 'Ja, echt. Ik zie helemaal niks. En met niks bedoel ik ook niks.'

 

'Die zijn van mijn man, schat', zei ze spottend

 

Ze reikte mij de lenzen aan. Er leek niets mis mee. Ik liep naar achteren en vroeg William of hij enig idee had. 'Wat voor lenzen zijn het?' vroeg hij. Ik noemde het merk en het type. Hij keek er eens goed naar. Hij deed ter plekke een spleetlamponderzoek en tot zijn verbazing zag hij geen streepjes op de lens staan. Het type lens van Ella heeft ingegraveerde streepjes zodat je kunt zien of de lens horizontaal of verticaal staat. Bij sommige lenzen moeten ze namelijk in een vaste stand ingedaan worden. William ging verder op onderzoek uit en na een korte schrikreactie begon hij te lachen. 'Ik zie het al', schaterde hij, maar net nog een beetje ingehouden zodat Ella hem niet kon horen. Hij pakte een pakketje waarop stond 'Erik de Jong' en gaf dat aan Ella. 'Hier, deze lenzen zullen veel beter bevallen.' Ze keek verontwaardigd. 'Die zijn van mijn man, schat', zei ze spottend. 'Je kunt toch lezen?'

'Probeer ze toch maar eens', zei ik.

We gingen naar de keuken, waar ze de lenzen eerst schoonmaakte voordat zij ze in deed. 'Perfect', riep ze. 'Maar hoe kan dit nou? Heb ik dan exact dezelfde ogen als Erik? Dat zou verontrustend zijn, hij had altijd veel sterkere lenzen dan ik. Maar deze doe ik niet meer uit!'

William gaf haar groot gelijk en deed de lenzen die voor zo veel beroering hadden gezorgd in het doosje met de naam 'Ella de Jong'. 'Hier', zei hij, 'voor Erik. Hij zal er blij mee zijn. En kom morgen nog even terug, krijg je een flesje wijn. Als goedmakertje. Omdat wij zo stom waren geweest om jou de lenzen van Erik mee te geven.

Ze knikte, keek William streng aan en zei: 'Wit graag. Ik hou niet van rood. En Erik ook niet.'

Tuurlijk mevrouw. De klant is koningin.

 Niek


donderdag, 14 januari 2016
Auteur: Zienrs content ©
Bron: Zienrs content ©