Lifestyle

Bril afpassen

Niek is opticien én optometrist. Hij ziet alles en schrijft het op. Met oog voor detail. In deze aflevering krijgt hij te maken met een man met een scheve bril, die op zoek is naar een touwtje. Van een deskundige afpassing heeft hij nog nóóit gehoord.

Les 1 voor de winkelier: lach nooit een klant uit. Het kan niet, het mag niet, het is respectloos. Het klinkt als een open deur, maar soms is het gemakkelijker gezegd dan gedaan. Zoals vorige week. De deur ging open en een man stapte binnen met een bril op z’n neus, die totaal scheef stond. Ik dacht echt: hij maakt een geintje. Maar terwijl bij mij een schaterlach op de loer lag, zei hij heel serieus: ‘Goedemiddag.’

‘Ik heb een probleem’, vertrouwde hij me toe. ‘Als ik buk, valt mijn bril van mijn neus. Erg irritant. Heb je een touwtje?’ Ik dacht: een touwtje? ‘U bedoelt een brillenkoord, zodat uw bril voor uw borst kan hangen?’, vroeg ik. ‘Nee’, zei hij, ‘een strak touwtje, zodat-ie vastzit op mijn hoofd. Ik word er gek van.’
‘Ik heb een veel beter idee’, liet ik hem weten. De dreiging van de slappe lach was gelukkig verdwenen. ‘Ik zal hem voor u afpassen.’
Hij keek me aan alsof ik niet goed bij mijn hoofd was. ‘Afpassen? Het is geen spijkerbroek!’ Dat kon ik niet ontkennen. Het was inderdaad geen spijkerbroek. Het was een Ray-Ban. Helemaal geen gek model, maar ik vroeg toch maar even waar hij hem vandaan had. ‘Van internet.’ Dat verklaarde een hoop. En de postbode heeft hem niet eens even voor u afgepast?, wilde ik vragen, maar dat zou het dreigingsgevaar van de slappe lach alleen maar vergroten. ‘Weet u’, begon ik ernstig, ‘hebt u wel eens een oogmeting gedaan?’
 
Een bril afpassen is beter dan een brillenkoordje

‘Natuurlijk’, antwoordde hij ietwat geagiteerd.
‘Dat is mooi’, zei ik. ‘Geloof me, afpassen is net zo belangrijk. Het is zelfs net zo belangrijk als het centreren en inslijpen van de glazen en de keuze voor het type glas. Hebt u even? Want het is belangrijk dat we hier de tijd voor nemen. We moeten ook een paar keer goed achter uw oren kijken of hij echt past. Er zijn opticiens die nauwelijks achter de oren kijken. Dat noemen wij dus geen afpassing.’
‘Ja ja, vooruit maar’, zei de man, en ik dirigeerde hem naar de hoek in de winkel waar we de afpassingen altijd rustig en secuur uitvoeren.

‘Zag u het meteen… dat mijn bril scheef stond?’
Even moest ik op m’n lip bijten. ‘Op het eerste gezicht niet’, loog ik. ‘Soms zie je het meteen, soms zie je het pas als je boven op de bril kijkt. Dan zie je bijvoorbeeld dat het rechteroog verder van het glas af staat dan het linker. De bril kan ook te plat staan. En soms moet de hoek die de bril maakt ten opzichte van het hoofd worden aangepast voor scherp en comfortabel zicht.’
Na afloop schudde hij zijn hoofd. ‘Niet goed?’ vroeg ik. ‘Hij blijft gewoon zitten’, merkte hij verwonderd op. ‘Laat dat touwtje of brillendinges maar zitten…’
Eenmaal buiten keek hij naar beneden alsof hij muntjes zocht en schudde nog een paar keer kort en krachtig met zijn hoofd. Toen kon ik mijn schaterlach de vrije loop laten. Eindelijk.

MAX!


donderdag, 9 oktober 2014
Auteur: Zienrs content©
Bron: Zienrs content©
Foto: Zienrs content©